Bir Kadini Tarif Edebilmek Zor Istir

Gozlerim anlamsizca dudaklarina bakiyor, aramizda ki mesafenin cok da uzak olmamasini umursamadan dudaklarina takilan gozlerimi kitlendikleri pozisyondan ayiramiyordum. Gozlerim kendimce guzel olanin ayrimina varmis,aklimdan bagimsiz hareket ediyorlardi. Tanimadiginiz bir kadini tarif etmeniz aslinda cok kolaydir,tanimadiginiz icin sadece dis gorunusunden yola cikarak ona kendinizce bir karakter uydurursunuz,kirik kalplere yer yoktur bu hayali kadinin tarafinizdan yaratilisinda, tanimiyorsunuzdur o nu cunki, o da sizi tanimadigi icin alinmaz yaratilan kisinin uyumlu olmamasi halinde.Zaten muhtemelen hic bir zaman bilmeyecektir, sizin o nun hakkinda neler dusundugunuzu. Gozlerim, demistim ya, hakikaten de gozlerim ayrilmiyordu onun dudaklarindan, beni niye bu kadar etkilemislerdi ki? Guzel bir kadin mi olmasi yaratiyordu bende bu etkiyi, yoksa arada bir bana cok kisa da olsa bakmasindanmi ileri geliyordu dudaklarina karsi olan bu ilgim. Aklimdan gecen opmek degil di ama o dudaklari , ben sadece onlarin ne kadar guzel olduklarini dusunuyor, ve o iki dudak arasindan cikacak kelimelerle bu kizin benim hayatimi tamamiyle degistirebilecegini hissediyordum, Kalp ne hissederse dil onu soylermis derler ya, inanamak istedigim buydu aslinda, konussam belki de cok kirilicaktim, duymak istemedigim seyler duyacak, son kalan yelkenimi de indirecektim.

Sadece dudaklar degil di elbetteki beni ceken, saclari, gozleri, vucudu , hatta kiyafeti, basinda ki bandana, yesil asker parkasi gorunumlu ama oyle olmayan ceketi,ayaginda ki konversler ve o konverslerin ust uste dikilmis rengarenk dilleri, sadece bir iki dakika gecmesine ragmen o nu bir butun olarak gormege baslamis, ama hala gozlerimi o butunu yaratan detaylar uzerinde averelik yapmasini engelliyememistim. Uzun saclarinin bir kismi sag gozunden asagi gogsune dogru akarken, digerleri omuzlarindan dokuluyor, kestane renkli bagirtilar arasindan duyulan acik meclerin serzenisleri gece martilarinin sesine karisiyordu. Omuzunda asili olan civciv sarisi cantanin uzerindeki Made in Istanbul yazisi ile kendisi de butunlesmis, istanbul gibi magrur duruyordu sadece bir iki metre otemde. Bazi kadinlar vardir ama, isterlerse binlerce kilometre uzakta olsunlar aslinda hep yani basinizdadirlar, onlara karsi duyulan ask, mekan , zaman ve mesafe kavramlarini unutturur. Bu kadin da da oyle bir ruh hali vardi, asik olursaniz ”unutamayacaginiz” olmasi ihtimali cok olan, Hafifce bukulup ayak bilegini kasimak icin saga dogru egildiginde vucudununda guzel oldugunu sol tarafindan yukari kalkip hafifce acilan ceketinden belli oluyordu. Kucuktu elleri, ince parmakli, az birsey uzatilmis tirnaklari kirmizi ojeli. Cok kemikli degillerdi, o eli tutmak , onunla el ele olmak sahane olmaliydi. Bileklerinde birbirleriyle uyumsuz bir suru bilezik, kimi ipden yapilmis,kiminin ucunda ksu tuyu sallaniyor. Kareli kirmizi gomlegi ustune bir iki beden buyuk sag tarafi sarkik sol tarafi ise pantolonun icine kismen sokulmustu. Sanki bilincli olarak buyuk alinmis, sanki bol seylerin icinde daha rahat ediliyormus, havasi vardi. Rahat bir insandi belli ki, tavirlari ve uzerinde olanlar, ”baskalari ne der” diyebilien bir insan olmadigini anlatiyor, herkese esit davrananlardan oldugunu isaret ediyordu.

Daha once hic bir kadina bu kadar takilmamistim, arada bir her erkek gibi kalcaydi, gogusdu dunya haritasinda gezinir gibi gezdirirdim gozlerimi baska kadinlarin uzerinde ama, ilk defa bir kadini bir butun olarak gorup algilamaya calisiyordum. Taaki o na baktigimi farkettigini farkedene kadar.

Panik icinde basimi elimde anlamsizca tuttugum telefonuma gomup, hani bir seyler yaziyormuscasina gibi kurcalamaya basladim. Yaptigimin anlamsiz oldugunun bilincinde olmama ragmen bir cesit savunma mekanazimasi gibi sakliyordum kendimi, tek istegim gorunmez olmakti o an icin, aslinda yaptigimin suc olmadigini bilerek.

Ne zamam ayrildi bu kadin oldugu yerden de onume de durmaya basladi ki? Su an tam onumde duruyordu, ufak tefek vucudunun golgesi oldugundan da buyuyerek tatli bir alaca karanlik yaratmisti zaten zifiri karanlik olan hayatimda. Minik bir kalp krizi ile telas arasi bir durumdaydim.Icine sicilasi kafami, kaldirsam yine o dudaklara kilitlenicem, abuk subuk biri olarak hatirlanacagim…aklimda da zaten soyleyecek tek bir kelime bile olmamasi ise cabasi.

Oylece bosta olan sag elimin isaret ve orta parmaklari ile kendi dudaklarima dokundum…gayet anlamsiz bir sekilde hic de opulesi olmayan dudaklarimla oynamaya basladim , sol elimle de telefonun ekranina hafiften tirnagi uzamis bas parmagimla dokunup ,bir seyler yapiyorum havasi yaratmak ve onu,ve dudaklarini baska yerde golge yaratmasi icin gonderme cabasi ile zaten felaket olan durumumu daha da zorluyordum. Bir sekilde puskurtmelimiydim onun onumde durusunu yoksa daha da saklanip , bakar bakar gider zaten diyerek oyle sessizce basim onumde beklemelimiyidim. Bazen bekleyisler bizi cok yorar, butun enerjimizi alip goturur ya, iste bende oyle butun yasam gucu somurulus gibi bekliyordum oylece.

–Telefonun ekrani kapali , napiyosun oyle, uzerinde parmaklarini dolandirarak filan?

Sorusu ile aslinda fiziksel olarak ait oldugum evrene istemeye istemeye donmus ,agizimda bir seyler gevelemeye baslamistim bile, sorularin cevaplardan daha kiymetli oldugunun heniz farkinda degildim oysa.

–Ekran kirlide onu temizliyorum

Aklima gelen cumlenin aslinda gayet dusunmeden hazirlanmis bir bahane cumlesi oldugu ayan beyan belliydi zaten. O anda verilmis uzerinde kafa yorulmamis bir karsi cevapdi ve benim onun yaninda bir anda ne kadarda gucsuz oldugumu butun vapura haykirmisti.

–Atesin var mi?

Basit ve kisa sorularla nasilda iletisime gecebiliyordu bazi insanlar, boyle bir yetenek niye hepimizde yoktu ki? Soru sorarak , basit de olsa, gerceklige uyanabiliyordu bazilarimiz, bazilarimiz ise sorulan sorulari , verilen cevaplari disaridan izleyip,uyumaya devam ediyordu. Bir sekil de bir kadin benimle iletisim kurmaya calisiyordu, kisa ve net sorulariyla, bu benim basima oyle sik sik gelen birsey degil arada bir oldugunda ise genelde kuzen ,uzak akaraba gibi karakterlerle renklendirmeye calistigim bir durumdu. En son bir bucuk yil evvel yine boyle bir vapur yolculugu esnasinda konser donusu vapurla iskele arasinda elli santim kaldiginda konusup sarilmistim bir kadina, sarildigim kadin ise Sefika teyzem di,Sekifa teyzem o saatte o vapurda ne yapiyor olabilir sorusuna cevap alamadan sarilmamiz ve konusmamiz bitmis ve ayrilmistik. Durum boyle olunca, digerleri gibi uyumadigimi bir sekilde ispatlamam ve sorulan soruya net bir cevap vermem gerekiyordu.

–Var !

Dedim. Elimi hic de opulesi olmayan dudaklarimdan cekip ceketimin cebine sokup cakmak aramaya baslarken.

Demez olaydim “var” diye! Keza iki hafta once sigarayi birakmistim ben.

Dunya’nin en guzel iki dudaginin arasindan yine dunya’nin en kolay ihtiyaca yonelik sorusu sorulmustu, ben ise yanlis cevap vermis yuzumu kizartmistim bir anda, hissediyordum, cunki ates basmisti yanaklarimi,

–Ya var dedim de , yok aslinda, ben biraktim ulan sigarayi !!

Ne diye “ulan dediysem orda artik, onuda bilmiyordum. Gereksiz bir reaksiyon gostermistim. Yuzune bakmaya utaniyor, sessizligim bozulmasin diye nefes almaktan bile cekiniyordum.Ozur dilemeliydim, cok sik yapmadigim bir seydi ozur dilemek, hata yapmadigimdan ya da mukemmel bir insan olusumdan kaynaklanmiyordu bu ama, fazla konusmadigim icin fazla kirici da olamiyordum. Insan korkar ozur dilemeye ya , ben de korkuyordum bes belli. Herkesin yapabilecegi bir sey degil ozur dilemek, cesaret ister.Yurekli olmayi gerektirir.

Kibarca ,

–ulan kismi yemin ederim agizimdan kacti, cok ozur dilerim” diyebildim.

Agzimdan kacmisti gercekten de, ozurumun pesi sira gelen ”ya kabul edilmezsse ozurum” duygusu ise yaptigim hatanin yarattigindan cok daha farkli bir ruh hali yaratmis , basimi iyice gommeme sebep olmustu.

Basimi kaldirip yuzune bakma niyetiyle boyun kaslarimi istekleri disinda calistirdigimda , gozlerimin yine tam da dudak hizzasinda durdugunu ve beynimin nedense dudaklarda israci oldugunu farkederek, bunun ise gayet itici oldugu ayrimina vararak ufak bir hamleyle gozlerimi gozlerinin hizzasina getirmeyi basarabildim.

–Bosver , zaten nerdeyse geldik, mundar olurdu sigara simdi yaksam nasil olsa,dedi, gulumseyerek.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s