Misafirim var, koltugumda uyuya kaldi

Kapi caldiginda, son bir kez evin durumuna bakip acmak icin kapiya yoneldim. Ilk kez basbasa kalacaktik ,midem de yersiz bir kramp bas gostermis, dilim damagim ise coktan kurumustu. Daha fazla bekleyemezdim ama boyle sebepsizce,actim kapiyi en gulec yuzumle. – ”Hosgeldin”, dedim heyecanli bir sekilde ama gizlemege calisarak .–”Hosbulduk” diyip bir paket uzatti elime, alelacele sarilip sarmalandigi cok belli olan, bir ucundan sari-turuncu renkli sivri bir metal cikiyordu paketin – Ev hediyesi aldim senin icin ama iyi paketleyemedim. –Cok tesekkur ederim, zahmet etmissin, dedim yan yana salona dogru ilerlerken.

Salona girer girmez dikkatlice etrafa bakarak yavas adimlarla salonun bir kosesinden obur kosesine yurumeye basladi, olan biteni anlamaya calisiyormus, sanki buraya bayiltilip getirilmis ve gozunu bu salonda acmis gibi bir hali vardi. Ben ise yemek masasina oturmus biraz once elime tutusturulan paketi acmaga calisiyordum. Saril renkli sivri metal in yanindan sokup parmagimi yirtmayi basardim butun kagidi bastan sona kadar arada bir yirtilmakta zorlanan paket bantlarina ragmen. Paketin icinden ,Metalden yapilmis, govdesi mavi gagasi, sari bir Tukan kusu cikmisti. Kusu biraz uzagimda tutup incelemege basladim, bir manasi olup olmadigini dusunuyordum.–”Begendin mi? buraya gelirken gordum, dayanamadim aldim.”

Bilemiyordum begenip begenmedigimi, ama mavi en sevdigim renkti, daha once hediye almisligimda pek olmamisti, benim icin, beni dusunulerek alinmis birseydi, oyleyse begenmistim.– Cok cok tesekkurler, super bisey bu, mavi en sevdigim renktir.

Ama kus elimde kalmisti,gorunen bir yere koymak lazim, ne de olsa hediye, ama asil onemli olan, o vermisti bu hediyeyi bana. Uzanip kutuphanenin en ustune tam koseye koydum metalden yapilmis buyuk mavi tukan kusunu. O da sevmis olacakti verdigi hediyenin yerini, gulumseyerek– Cok super oldu orda,

Mutlu oldugu sesinin civildamasindan belliydi.

Salonda yuruyusune devam ediyor arada birde yuruyusunu, yaptigi kisa ” ne cok kitabin var” ya da ”bu resimleri senmi yaptin” gibi yorumlarla renklendiriyordu. Bende sorulan sorulara onu detay cevaplarimla sikmayi istemedigim icin kisa ”evet” cevabi veriyordum. ”Gezebilirmiyim evini” sorusuna ise hic dusunmeden ”evet” diyerek ona aslinda sadece evimi degil hayatimida ogrenebilirsin demek istedigimi belli etmeye calistim.Anladimi bilmiyorum. O hala salonda ben ise mutfaga gecmistim. Arada bir salondan gelen kendi kendine konusan bir kadinin sesi cok hosuma gitmisti. Sanki beraber yasiyor gibiydik. En azindan ben kisa bir sure de olsa oyle hissetmistim. Yalnizligim boluk porcuk dagiliyor, icimde uzun zamandir hissetmedigim seyler oluyordu.

Birlikte film izliyoduk yan yana, aramizda iki insanin daha sigabilecegi kadar bir bosluk vardi, ne o , o boslugu doldurmak istiyordu, ne de ben bunu yapabilicek bir insandim. Ayni evde ayni koltukta oturuyor olmak bile yetiyordu su an icin bana. Ortalariydi filmin henuz, ikimizin de akli filmde degil, baska baska seyleri dusnuyorduk. Benim aklimda neden kendi hayatim adina cekip de “ sikip attik! Keeess” diyebilecegim sahnelerin cok olusuydu, ve bana hic bir zaman o sahneleri tekrar cekme sansi taninmamasiydi. Hayat bana yeteneksiz bir yonetmenmisim gibi mi davraniyordu , yoksa ben kendi secimlerim yuzunden mi cektigim hic bir sahnede istedigimi yakalayamiyordum? Aslinda izledigimiz filmdeki bas karakter bana bayagi benziyor, o da benim gibi aglamak denilen, elinden bir sey gelmedigi anlarda umutsuzluktan yapilmak istenen ama nedense bir turlu gerceklestirilemeyen o cok insancil tepkiyi veremiyordu.

Usudugu belliydi– battaniye isteyip istemedigini sormadan getirmistim iceriden bir seyler ustune ortmek icin. Hemen kivriliverdi battaniye getirdigimi gorunce, uzerini orttum.Deli gibiydi icim, biliyordum orttugum sadece onun ustu degil birazda onun ”kendime yeterim ben” tavriydi. Ayla Dikmen caliyordu artik ikimizinde izlemedigi filmin arka planinda, ”Anlamazdin” diyerek bana gondermede bulunuyordu sanki. Iste tam o an, yastigi kendi yuzume bastirip hickira hickira aglamak istedim, bunca yildir tutuyordum kendimi sebepsizce, hep bir yumru olup , otesine gecemiyordu aglama istegim,aglamami gerektirecek deger verdigim seylerin olmamamasiydi bunun sebebi.

Uzun uzun konusmutuk bu aksam, ben onda daha once baska kadinlarda bulamadigim seylerin neler oldugunu biraz anlamis, o ise bana ne anladigini belli etmemisti, ya da edememisti. Gozleri kapaniyordu yavas yavas, goz kirpislarindaki ara her seferinde biraz daha aciliyor, artik ruhen burada olmak istemedigini soyluyordu bana.Basinin altina bir yastik koydum, sanki onunda tek istegi o yastikmis gibi hafifce kaldirdi basini izin verdi yastiga, ruhunu an ve mekandan cikarmasi icin. Ben ise yerimde oturmus onun uyumasini seyrediyordum. Uyuyamadigim en degerli anin bu an oldugunun bilincinde olarak.

Kahve yaptim kendime, isiklari karanliga yakin olana kadar kistim sonra, bir sigara yaktim, tek basima oturup bir iki saat once birlikte yemek yedigimiz masaya, onu seyretmeye basladim. Yuzunu koltugun sirt tarafina cevirmis, bacaklari iyice karnina cekik bir sekilde ,hafiften de horlayarak uyuyordu benim salonumda. Nice kadinlari daha gunes yuzlerine vurmadan kovmustum ben, sevisme bitince onlarda biterlerdi benim icin cunku. O ise burasi benimde evim sayilir tavriyla sahiplenmisti evimi ve oldugu yere guvende oldugunun bilincinde yigilmisti. O sahiplenmeye ve sahiplenilmeye yeni bir anlam yuklemisti. Bense ilk defa bir yukun altinda terlemiyor, yorulmuyor, aksine tasidikca tasiyasim geliyordu. Saatin geceyi coktan bitirip sabaha uzadigi saatlerdi, benim kendi kendime konusup yurudugum o en sevdigim saatler, istanbul’u gune kavusturan, benimse ruhumu isitan, disarida olmam gereken saatler. Ama bu aksam, ruhum asik olmak uzere oldugum kadini gorebiliyordu, kulaklarim onun nefes alisini duyuyor, benim zamanim bu zamanlar diyen aklim, ilk defa, uzerine battaniye olan tozdan siyrilip, ona akiyordu. bu aksam istemedim yurumek.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s