Ruh ikizi, efsane ve rakiya dair

Barda

Neyseki borekci yi atlamamis borek ve cay olayini gerceklestirebilmistik, dayanamiyordum ac olmaya, suratim asiliyor,keyifsiz oluyordum yemek isteyip de yiyemedigim zamanlarda.Ne bulsa yiyebilen bir adamim ben, yemek ayirmam,yeter ki o an icin karnim doysun.Ama komur atesinde pismis kokorecin apayri bir yeri vardir benim icin, O taze yarim ekmek, isinsin biraz da yag ceksin diye kozdeki kolun ustune birakilir ya ,iste benim o anda sevinc gozyasi dokmuslugum yakin cevrem tarafindan bilinen bir gercektir.

Yokusu birlikte tirmanirken,evlerin salonlarinda yanan isiklar yolumuzu soluk bir sariya boyuyor, ayni sari isiklar onun saclarinda ise farkli bir mec yaratiyordu.

–Geldik iste ! Diyip,cikti kolumdan .Heyecanla gecti esikden. Bende pesi sira girdim iceri, los ,patlamis misir kokan bir bardi geldigimiz yer, daha once cok gecmistim onunden ama hic girmemistim icine, zaten ne farkederdi ki ,o yanimdaydi,birlikte gelmistik,ve uzun uzun oturarak konusabilicektik.

–Gel arkasi daha sakin oluyor ! kolumdan tutup annemmis gibi… ” dus onume” ,der gibi beni onune katip—hadi dosdogru git arkaya dogru.dedi.

Oturdugumuz yer tam kosede mekanin en arkasindaydi. Yanimizdaki masalarda ikili uclu bir iki gurup oturuyor tam yanimizdaki masadaki guruptakiler ise hararetli bir sekilde cizgi romanlardan bahsediyolardi.

–Ne icersin? Diye sordugunda, daha soru bittmeden agizimdan raki kelimesi cikmisti.

Garson geldiginde rakiyi bol buzlu istedigimi soyleyip uzun zamandir yapmadigimdan cep telefonuma bakma ihtiyaci duymustum. Ayni zamanda da sesini kismakti amacim, Zeynep gelene kadar kimsenin bu ani bozmasini istemiyordum.

–ne oldu sampiyon? Telefonmu bekliyosun birisinden?

Goz kirpmisti bunu soylediginde,acaba bir kiz arkadasim filan mi var diyemi dusunuyordu?

–Yok, sesini kistim. Sevmiyorum oyle tam konusurken mesaj gelmesini ya da birinin aramasini.

–Bende mi kisiim yani sesini telefonumun?

–yoo oyle bir mecburiyet yok, sen nasil rahat ediyorsan oyle yap, dedim, ama bunu derken icinmden ”kis tabiiki de, sadece sen ve ben olalim” diyordum.

–Iyi canim kisariz, hatta kapariz gerekirse ama kapamadan once Zeynep’e bir mesaj atiyimda nerde oldugumuzu bilsin.

Rakilarimiz gelmis, garson bana supriz yaparak gercekten de bol buzlu getirmisti rakimi. Kadehini eline alip kaldirdi –”E hadi bakalim, hosgeldin”. Hosbulduk kelimesini hic bu kadar yerinde kullanma fisatim olmamisti daha once—”Hosbulduk” dedim gulumseyerek.

Serin serin kaymisti bogazimdan asagi ilk yudumum, gunun ilk yudumunun heyecaninin tarifi zordur. Bir kere gunesin batmasi beklenmelidir, bir toren edasiyla hazirlanilir raki icmeye. Oncesinde ve yaninda cok agir seyler yerine atistirmalik bir seyler tercih edilmelidir.Bizim masamizda findik fistik vardi, ama benim masamda olan ise oydu. Uzun zamandir ilk defa kendimi meze yapmak yerine biriyle raki icecektim kim bilir belkide cakirkeyf konusacaktim.

Soze o basladi

–Ben yeni ayrildim birinden, oyle arada bi efkarlanirsam kusura bakma tamammi ?,dedi ve devam etti,

–Oyle cok uzun bir iliski degildi ama beni epey etkiledi,yerimi yurdumu degistermeyi bile dusundum bir ara sirf ona yakin olabilmek icin,ama gel gor ki olmadi yurutemedik, en son bir erkekle raki ictigimde yanimda Ali vardi, simdi ise sen. Hayat ne kadar tuhaf degilmi?

–oyle , dedim,

gozlerini gozlerime dikmis bir sekilde devam etti anlatmaya

–Nerede yanlis yapiyorum ben bilmiyorum, aslinda bunlari seninle niye konustugumuda bilmiyorum.Bak ben icince olmadik zamanlarda olmadik seyler soyleyebilirim, hazir ol !

–Tamam ama , anlamdim tam olarak ne demek istedigini ” nerede yanlis yapiyorum”derken ?

–soyle anlatayim. Biri ile tanisiyorsun, onceleri hersey cok iyi gidiyor, anlasiyorsun besbelli o insanla, keyif aliyorsun onun yaninda olmaktan,onunla sevismekten, konusmaktan, ne bileyim iste herseyden

–evet!?

–Sonra bir donem oluyor, aslinda o insan degismiyor, o hala ayni insan ama sen de birseylerin degistiginin farkina variyorsun.O buyu bozuluyor, cocuk ayni cocuk, oyle yillar da gecmemis ki hersey rutin olsun, topu topu dort bes ay olmus cikmaya baslayali.Ama oyle oldu iste, gomdum anlayacagin ben cocugu canli canli sebepsiz yere.

–Pismansin peki?

–esas sorunda orda basliyor aslinda, pisman degilim, bir keresinde beraber oldugum daha dogrusu ilk ciddi iliskimi yasadigim cocuk bana” sende her an gidebilirmissin havasi var”demisti. Simdi bakiyorumda hakliymis aslinda, ben hep giden oluyorum.

Biliyordum artik ikimizde cok uzulecektik bu iliski sonrasinda ya da bir omur mutlu mesut yasayacaktik omuz omuza. O hazir degildi olmasi gereken gibi bir iliski yasamaya ben ise cokdan hazirlamistim kendimi bir kadinla mutlu olmaya, ama aslinda simdi daha iyi anliyorum bende emin degildim,istedigim bir kadinmiydi yoksa ben sadece biri olsun da nasil olursa olsun diye mi dusunuyordum.

-Siradisi bir beklentim yok acikcasi,heyecan olmesin, o kadar. Heyecani olduren ne onuda bilmiyorum aslinda, bende sanki icimde bir saat varmis gibi alti ayi bulmadan heyecan kalmiyor. Ya da ben daha adamina denk gelmedim.Senin durumun ne ?

Benim durumum oyle bir iki dakikaya sigmayacak kadar cetrefilliydi, bu yasima kadar ben bile anlayamamistim, bende yanlis gidenin ne oldugunu

–Benim durumum da seninkinden biraz hallice. Cok sevdigim kadinlar oldu hayatimda, beni deli gibi sevenler de oldu bunun yaninda, ama asik olmak kelimesi her kadinda farkli bir anlam tasidi benim icin,her yeni iliskimde ”iste bu sefer aski buldum” dedim, nihayetinde hep terk edilen ben oldum oyle ya da boyle, bazen benim sucumdu iliskinin yurumemesi, bazen ise ben gercekten elimden geleni yaptim ama olmadi.Dort senedir kimse yok hayatimda benim kedimden baska. Acikcasi artik cok da ustelemiyorum. Evrenin bir kurali var zor onun disina cikabilmek, hatta imkansiz. Bir bosvermislik, rehavet coksun de istemiyorum ustume ama fazla dusununce de kendime kendime dert ediyorum bu durumu. En cok koyan da bugune kadar harcadigim ”sen seviyorum”larin bosa gitmis olmasi,soyledigim kadinlar icin bu cumleyi bir hic ugruna kullanmis olmam. Ama onlarin da sucu degil bu , ben zor bir adamim biraz.

–Nedir seni digerlerinden zor yapan?

Cok ta bu kadar cabuk kendimden vermek istemiyordum, ama sordugu soru kacak cevap verilebilecek bir soru degildi. Desiyordu beni ince ince, derinlere inmek istiyordu, acarsam kapilari hemen,uzulecektim sonunda, acmassam,o degil ben kaybederdim.

–Valla ben de bilmiyorum, ama sevdigimi herkes gibi gosteremiyorum ben, zor dur benim tarafimdan sevildigini anlamak, farkli belli ederim, ama sorma bana nedir o farklar diye, gercekten ben de bilmiyorum.Bunun cevabini en iyi birlikte oldugum kadinlar verebilir herhalde. Inatciyimdir biraz, kibir vardir nereden edindigimi bilmedigim. Begenilerim farklidir mesela, genel olan ile siradisi olani harmanlamayi severim.

Kumdan kale gibi hemen yikabilirsin beni bir ufak hareketinle, ama oyle zamanlar olur ki cogu insanin ”Yeter!” dedidigi yerde ben hic birsey olmamis gibi devam edebilirim hayata. Iste boyle seyler, anlat dediginde anlatmasi zor oluyor. Cogu, zaman icinde, yudum yudum ogrenilecek seyler.

–Ogrencez artik zamanla. Zaten en keyifli olani da bu degilmi? Gun be gun sindirerek ogrenmek bir insani.

Gercekten de bir insani tanimanin keyfi nerde ve nasil basliyordu, zaman icerisinde ogrenmekmiydi keyifli olan yoksa hemencecik ogrenip aradaki zamani baska seyler icin mi kullanmak lazimdi. Kadinla erkek arasinda ki fark neydi, fiziki farkliliklar disinda iki cinsi birbirinden ayiran en belirgin ozellik nasil isimlendirilibilirdi, ya da boyle bir ozellik varmiydi sahiden. Bir kadin gibi dusunebilmek cok mu zordu, yasanan aslinda bir diplomatik savasti , her iki tarafta iyi birer diplomat gibi davranip karsi taraf ustunde guc gosterisi yapmaya calismiyormuydu ki. Peki ask denilen sey bu savasin neresinde kaliyordu. Yoksa askin oldugu yerde diplomasiye gerek yokmuydu. Kafam allak bullak olmustu yine, kendim bile anlamlandiramiyordum soylediklerimi. Yuzume vurdu aklimdan gecenler,gece yine cokmustu uzerime, onun varligi bile engelleyememisti bunu bu sefer.

Gozleri elindeki raki kadehine bakarken ve benim gozlerimin ise onun ellerine baktigini farkederek bir yudum aldi elindeki rakidan. Sanki beni iciyordu ,sanki ben oyle hissediyordum,… aslinda istedigim buydu. Icsin beni , veriyim ona kendimi, nasil biliyorsa oyle yapsindi.

– Aslinda bir cok seyin anlami kalmiyor paylasmayinca dimi? Diye sordu.

–Kesinlikle, hava bile farkli kokar paylasildiginda, senin hissedemediklerini, paylastigin insanin hissettiklerinden ogrenirsin,yeni tatlar alirsin, ama en guzeli de yemegi paylasmaktir bence. En keyifli yemekler buyuk bir masa etrafinda sevdigin insanlarla yedigin yemeklerdir.

–buyuk ve kalabalik, aile gibi mi yani?

–Aile,arkadaslar, ya da ikisi bir arada. Ne farkederki zaten, onemli olan sevdiklerinin olmasi masada,ve paylasmak. O ani ortak payda yapabilmek.

Bitirmeye calistigim cumle, kulagima gelen muzikle yarida kalmisti,”bana ellerini ver” di arkada calan ”Ben bal arısı gibiydim senden önce .Bak pervanelere döndüm seni görünce.Yana yana kül olsam her an, yine de senden ayrılamam.Yoluna adadım ömrümü ben sensiz olamam”. Bogazima bir yumru gibi oturmustu sarki , halbuki bana hatirlattigi bir kadin da yoktu, masamda oturan kiz gibi,duru ve su gibi temiz bir sarkiydi ama. Ozdemir Erdogan’nin o yumusak sesi ile icerisinin loslugu ve o nun guzelligi ve de tabii ki de raki, hersey cok ozeldi,cok guzeldi.

–”Ne guzel sarki dimi? Iste belki de boyle birseydir benim durumumda, belki de daldan dala ziplayip dururum gunun birinde” diyip ekledi kisik bir sesle–” Dururum de ! Lutfen”.

–Gun gelecek hepimiz duracagiz istedigimiz bir yerde istedigimiz bir insanla, inandiklarimla cok uymasada hep hoslanmisimdir o ruh ikizi denilen o kavramdan. Bu zaman ve mekanda olmasada bir gun hepimiz ikizimizi bulacagiz

–Nasil yani? bu zaman ? Bu mekan?

Tedirgindi biraz ,sanki soyledigim seyden ,mutlulugu yakalamanin cok ama cok uzun zaman alacagi anlamini cikarmisti belliki .

–efsane ruh ikizi kavramina bizim yaklasdigimizdan biraz farkli yaklasiyor,soyleki,bizim anlayisimizda bizler ruh ikizimizi ya buluruz ve mutlu oluruz ya da bulamayip sefil oluruz. Ama efsaneye gore isin asli oyle degil, Ruhumuz ikizimizi bulana kadar aramaya devam eder aslinda, reenkarnatif bir yaklasim olsa da cok sevimli ic isitan bir efsanedir.

–ac biraz oyleyse!

–efsaneye gore her ruh ikiziyle dogar ve bu ruhlar birlikte dunyaya gonderilir ama gonderilmeden once de, yuzlerine lotus tozu uflenir ki birbirlerini unutsunlar, aradiklari sure icerisinde boyle birinin varligini bilip bulamadiklari icin uzulmesinler ve bulduklarinda birbirlerini asklarin en buyugu ile sevsinler diye. Bu ikiz ruhlar dunya ya ayni zamanda fakat farkli yerlere gonderildiklerinden kardes olmalari da ihtimal dahilinde degildir, bazen ruh ikizleri birbirlerini bulamadan fiziki hayatlari son bulur , ama efsaneye gore bu ruhlar tekrar tanri katina cikartilip yeniden dunyaya gonderilirler ki birbirlerini bulup o olumsuz aski eninde sonunda yasayabilsinler. Eger ruhlar birbirlerini bulup asik olduktan sonra olurlerse bir daha dunya ya gonderilmezler tanri katinda sonsuza kadar, birlikte buyuk bir ask ile yasarlar.Efsane yedinci katin dolmasini engelleyenin insanlarin egolari oldugunu soyler, cogu zaman olmustur ki,yine efsaneye gore elbette, ruhlar birbirlerini bulduklari halde egolarina yenik dusup mutlu olamamis ve bulduklari ruhlarin gercek ruh ikizleri oldugunu anlayamadan ayrilmislardir. Bu ruhlara bir ikinci sans taninmaz, ama onlar da yedinci kata cikarlar olunce, fakat sonsuza dek tek baslarina buyuk aski bir daha tatma sansi olmadan yasarlarmis.

–Oyyy ! Ne guzelmis efsane, sende ne guzel anlattin ama

– Biryerlerde okumustum, dedim mahcup hissederek kendimi.

Aslinda sikintidan okuyordum gercektende, yoksa vakit nasil gecerdi ki.Siir yazmam da ondan di, resim yapmam da, evimi iki gece de bir temizlememde. Hep sikinti ve kahrolasi yalnizligim yuzundendi. Upuzun duvarlari olan bir kale insa etmistim etrafima farkinda olmadan. Isigi sadece tepesinden alan penceresi olmayan soguk ve kalin duvarli bir kale.Korku degildi beni o kalenin icerisinde yasamaya iten , daha cok, disardakilerin ruhumu cignemesinden cekinmemdi.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s