Eski Sevgilinin Sabah Nefesleri

“Sadece eski de kalacaksin” diyemedim yüzüne karsi,
biliyordum arada bir aklima düşecekdin ve ben yine yazacaktim seni.
Yazdikca hatirlamaktir en iyi yaptigim iş.
Geri donme kaygisi gütmeden ama.
Kırgınlık duymadan.
Ne kadar güzelsen o kadar yazdiriyorsun kendini bana.
Sevgilinin eskisi olmaz zaten ,
sen hep sevgiydin benim icin
Sevgiliydin.
Yakıştiramiyorum sana “eski” kelimesini, o kadar ezberlemişim ki yüzünü, hic eskimiyor aklimda.
Simdiki zaman kipinde kullaniyorum isimini ve sıfatını hala.
Sabah yuzume verdigin nefeslerinin ekşiligi tütüyor avuclarimda.
Ne iyi etmişim de toplamisim o nefesleri diye böbürleniyorum ara ara, sonra tek başima uyaniyorum yeniden.
Biraktigin renkler ve sabah nefesleri,
Seven benliğimin en uzun hayat çizgileri.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s