ACI İÇİNDE DİŞ DÖKEN ÜLKEM.

Ülkemin kanı akarken sokak sokak, aşkdan bahsedilmez ki, küfür ederler insana. Aragon’un da dediği gibi böyle günlerde “mutlu aşk yoktur” aslında.
Her dönüşümde ev dediğim ülkeme biraz daha grileşmis geliyor rengi bana.
Korku ile yaşamaya mecbur bırakılmış insanlar ve onlara korku salan kaybedecek bir şeyleri olmayanlar.
Zaten en tehlikeli olanlar da kaybedecek bir şeyleri olmayanlar degilmidir?
Sevdiğiniz bir insan, bir aile, evlat, mal mülk, iyi bir iş, sizi sevenler…
Eğer bunlardan biri ya da bir kaçı yoksa hayatınızda, en tehlikeli insan oluverirsiniz bir anda.
Kaybedecek değerleriniz, değer verdikleriniz yoktur çünkü hayatınızda.
Güzel ülkemin çirkin politiklarla her gün acılar içerisinde diş döktüğünü görmek…
Aslında yavaş yavaş kaybedilen şeyin bir vatan olduğunu fısıldıyor kulağıma.

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.