BİR AİLEM VAR BENİM.

Ne güzel bir şeydir aile ile konuşmak, onlara içini dökebilmek. Bir an önce eve gideyim de yalnızlığım beni beklemesin derken ailenizden birisinin sizi araması. Genelde pek aranmam ben ailem tarafindan, ama bazen arayacakları tutar, çok sevinirim o zaman, sevildiğimi anlarım, özlendiğimi bilirim. Keşke onlarda beni benim onları aradığım kadar arasalar diye hayıflanırım ama çabuk geçer sitemlerim, bozuk atmalarım, e ne de olsa ailem onlar benim.
Hele hele “hep beraberiz Rakı içiyoruz” dediklerin de dünyalar benim olur hemencecik. Onlarin bir arada olduğunu bilmek, mutlu olduklarını duymak çok rahatlatır içimi. Çünki mutluluklar sadece paylaşıldığında gerçektir. Bilirim.

Aile, en çok sevildiğiniz ve en kötü halinizle bile kabul edildiğiniz tek toplulukdur. Onlarla vakit geçirmeniz gerekir , ne kadar meşgul olursanız olun önceligi hep ailenize vermelisinizdir.
Ben uzakta yaşıyorum ailemden, hem de epey uzakta. Ne saatlerimiz uyuyor birbirine, ne evde oluşlarımız. Ama onlar, ne zaman hayatımdan biri çıksa, hayatıma yeniden girmesini iyi bilenlerdir.
Eh bir hafta kaldı onlara kavuşmama, Tek başıma rakı içtiğimde kadehimi kaldırdığım insanlarla buluşmama.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s