10 SENE ÖNCEDE YAZIYORDUM BEN. AMA YAZILANLAR DEĞİŞMİŞ BİRAZ GALİBA.

Asik oldugum kadinlar yazdiriyor bana, bazen Ingilizce oluyor yazdiklarim, bazen Turkce. Cok eskiden birlikte oldugum bir kadina yazdiklarimi buldum kitap aralarinda bir az once, soyle demisim.

went down to the seashore to collect poems and shells for you

Right in front of your house

Santa Cruz smiled my face

like your smile that I adore every morning.
trees behind the house dressed up with birds,

Sycamore trees… your favorite.
Two stray cats made love then, in front of me
such as we experienced every night.

The poem rose in rebellion from my mind
there was a drizzle over the west coast and
the paper flowers on your cherry tree that I put last night turned blue.

While we were sleeping.

Demek ki degismemis fazla, hissedilenler, yazmak benim icin 10 sene evvel de kendimi en iyi anlatma yoluymus. Bu yuzden cok seviyorum eski yazdiklarimi okumayi. Kendi kendimi gozlemliyorum, yaptigim hatalardan ders cikariyorum. Gunluk tutmanin onemine bu yuzden inaniyorum.

Ne tuhaf iki farkli lisanda insanlara kendini ifade etme cabasi, bu caba sonucunda basarisiz olma korkusu.

Korkunun ecele faydasi yok ama, hep diyorum ya “ yazmasam nicedir halim”

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s