BAK YAZDIM YİNE, OKUNMAYACAĞINI BİLE BİLE.

Konuşamam ben,

Diyecek şeyim olmadığından değil,

Kelimeler inat eder dilimde yeşermekten

Bir anda kafam karışir, saçma sapan şeyler çıkar ağızimdan.

Ağzımla beynim kordine calışamaz, ama elimle kalbim ise tam tersi

bir denge içerisinde birbirlerini tamamlarlar.

Yazmak yolunu seçmemde bundandır işte.

Yazdıkça mücadele ettigimden emin olur,

olmayacak dualara amin derim.

Hayaller kurarım harf harf, kelime kelime.

Kim okur yazdıklarımi bilmem ama,

kim farkına varır verdiğim mücadelenin.

Kaldi ki en büyük kavgalarım yine kağıtla aramda olanlardır.

Çoğu zaman anlaşılmaz ama bu insan üstü çabam,

anlaşılma kaygım, okunmadıklari için yazdıklarim , yitip gider satır satır.

Suçlandığim olur cogu zaman,

sen zaten hiç anlamadın, hep anlattın” diyenler çıkabilir ara sıra.

Şaşırmam.

Siz de şaşırmayin.

Akşamları yazarım, sabahlari okurum, iki zaman arasinda ise insanlari birbirleriyle çarpar toplarım.

O kadar kolaydır ki yazmak, bir o kadar da dürüst,

içimde ki hic söylenmemiş hikayeleri söyleyebilmek,

beni mutlu eder.

Sevdiğim seyleri daha sık yazarım ama,

geriye dönüp mutlu olmak icin bir kisa yoldur bu benim seçtigim.

Yazdıklarimin bir sonu yoktur,

hiç biri bitmemiştir,

sadece durabilirler bazen aniden.

Bana sorulan sorular basittir aslinda

vermek istedigim cevaplar ise olmasi gerekenden karışık.

Vazgeçmeden yazmamın nedeni işte böyle birşeydir.

Vazgeçmeden, halâ sevebilmemde bu yüzdendir

Inatla, bu hikayeyi yazmamin sebebide budur.

Bu yüzden gerçek kahramalar vazgeçmeyenlerdir.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s