MUTLULUK ve BİR FİNCAN KAHVE.

Önce yanyana yürudük, sonra koluma girdi merdivenlerde,
-Korkuyorum ben yürüyen merdivenlerden, dediginde, anlşıliyordu korktuğu sesinden.
Kolundan çıkıp elini tuttum, önüne geçtim, sıcak eli hala elimdeydi yavaş yavaş inerken aşağıya doğru.
-Hadi kahve içelim, dediğinde hic düşünmeden evet dedim, tuttuğum elini bırakmadan. O mutluydu, ben de mutluydum.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s