OYUNLAR, FOTOĞRAFLAR VE CÜMLELER.

Bakma sen ,biz hep vardık aslında. İstesek de istemesek de yaşamıştık bize özel kasırgalarda. Vazgeçişlerimiz, sebepsiz veda edişlerimiz ve ayrılıklarımızla kör düğüm olmuştuk birbirimize.
Üzüldüğümüz şeyler ve kurduğumuz cümleler farklıydı ama.
Yaşadıklarımız, ve parantez içinde sakladığımız beklentilerimiz buluşmasa da bir ortak payda da, yanyanayken soluklanabiliyorduk  yolun tam ortasında.
Eski moda oyunlar oynamadan sevdik , aldanmadan… hani dedim ya, cümlelerimiz farklı diye, işte o cümleler hep farklı olacak galiba.
Sonu çok uzun zaman önce planlanmış bir efsaneyi yaşar gibiyim şimdi. Ama efsane yenilenmiyor, kehanet tutmuyor.
Bir oyun olduğunu düşünüyorum iç geçirdiklerimin, çocukların hiç oynamaması gereken bir oyun.
Hazırım ben… kendi yazdığım oyunda rol almaya
Çünkü, oyunlar devam etmeli,  yıldızlar kaymalı, elim ile  yüreğim başka yüreklere akmalı.
Nerede çekildikleri belli olmayan fotograflar gibi yaşadıklarımız, hatırlayabilecek,o fotograflarda  ki yaşantıyı,kendimize göre bir daha taşımak istemeyecekmiyiz? Bilmiyorum .
Sen beni tüm nefes alışlarımla kabul etmedin, bende fotograflar griye dönerken dur diyemedim.
Fakat ikimizde biliyoruz, fotoğraflar hep çekilecek, hikayeler ise bambaşka metinler ve kahramanlarla çok farklı çağrışımlarla yeniden yazılacaklar.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s