Pis kokulu şehir ve” ah güzel Istanbul”.

Ah Güzel Istanbul’un Ayla’sı, ayakkabı boyacıları, naylon satan amca. Fena bir güne uyanıyoruz hepimiz. Ne dokunabiliyoruz birbirimize, ne de uzak kalabiliyoruz. Mis kokulu, pis kokulu eski bir şehir burası. Heybetinden korkuyoruz,heybetini unutmak için bülbül yuvalarında rakıları yuvarlıyoruz. Biz demlenirken, haram yiyiciler, şeref yoksunları minibüs arkalarında anamizı,bacımızı belliyorlar.

Çok seviyoruz, çok nefret ediyoruz. Işığa üşüşen pervaneler gibiyiz hepimiz. 

Geçip giderken geceleri boş sokaklarından, loş yüreklerimizde ki çamuru emanet ettiğimiz şehir… 9 gün kaldi sana kavusmama.

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.