AKLIMDAN GEÇEN CÜMLELER 

Tutkularına isyan etmeyen özüm. Kaçıp gizlenmek istiyorum kendimden. Zeytin ağacı gibi eski ve gururlu. Hıçkırık sesi gibi geliyor kulağıma beni takip eden martıların sesi. Sonra yine seni düşünüyorum. Düşün bayram kartı misali ulaşıyor oturdugum koltuğa. Dolanmış saçlarını açıyorum tel tel.Zırhlara bürünmüş ruhun…  sözde bahanelerin… içinden geçenleri perdeliyor. Yep yeni bir hikaye başlayamıyor, bir Ahmet Arif, bir Cemal Süreyya olamıyorum.  Mektubuma burada son verirken ,eğilip boynundan öpüyorum.

 

 

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s