AKLIMDAN GEÇEN CÜMLELER 

Tutkularına isyan etmeyen özüm. Kaçıp gizlenmek istiyorum kendimden. Zeytin ağacı gibi eski ve gururlu. Hıçkırık sesi gibi geliyor kulağıma beni takip eden martıların sesi. Sonra yine seni düşünüyorum. Düşün bayram kartı misali ulaşıyor oturdugum koltuğa. Dolanmış saçlarını açıyorum tel tel.Zırhlara bürünmüş ruhun…  sözde bahanelerin… içinden geçenleri perdeliyor. Yep yeni bir hikaye başlayamıyor, bir Ahmet Arif, bir Cemal Süreyya olamıyorum.  Mektubuma burada son verirken ,eğilip boynundan öpüyorum.

 

 

 

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.