Habbe ile imame arasında yaşadıklarıma dair aklımdan geçenler.

ben bütün krizlerini Dünya’nin,

ikibin onaltı senesinde yaşadım

kopup da dağılan tesbih taneleri gibi dağıldım

Tuhaf ama, Albert Camus’yu anlamam da yine bu seneye denk geldi,

iteledim elimin tersiyle bana verilen fırsatları,

kimi zamanlar ise fırsat vermem gerekenlere vermedim ihtiyaçlari olan fırsatları,

anlaşmalı sevişmelerim oldu son günlerde mesela,

tanıdığım ama sevmediğim kadınlarla, bazense hiç tanımadıklarımla

ihtiyaçdan bakî,

Şimdi içime atıp büyüteceğime kusuyorum beynimin iç kıvrımlarında gizlenenleri.

Üzerimde eski sevgilimin aldığı gömlek,

midemde garip bir bulantı,

aylar önce sınırlarından çevrildiğim bir hayata kaçak girmekdir derdim.

Sahip olduklarım kendi yüküm,

Küstahca bir  aşk bu,

O kadın orada

biliyorum.

Kafamda ki karışık kelimeleri diziyor yan yana, necef’den yapilmis bir tesbih gibi.

Dedim ya,

ben bütün krizlerini Dünya’nin,

ikibin onaltı senesinde yaşadım

kopupda dağılan tesbih taneleri gibi dağıldım,

alelacele doğan eğreti güneşlerde, başka kadınların kollarına kaldım.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s