Aklıma takılanlar

Camii avlusuna terk edilmiş geçmişim, bir sürü kadın yüzü imgesiyle dolu. Her kadında o anın tortularını kazımakdan bıkmış tembel parmaklarım. Ama bir tanesi var ki o hic gitmiyor bir turlu. Parmaklarım hiç yorulmuyor. Yersiz sarf edilen tüm çabalarım, suyun kaynamasını beklerken oyalanmaktan başka bir şey değil aslında, çok sevdiğin birinin, ölümünü ilk öğrendiğin o an gibi birsey bu. 

Başka kadınlarla konuşurken gördüğüm yüz halâ o, söyleyemediklerimi yazıyorum, birikiyor yazdıklarım ama taşmıyorlar bir türlü. Inatla yaziyorum ama. Söz uçar yazı kalır ne de olsa.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s