Aklıma takılanlar

Camii avlusuna terk edilmiş geçmişim, bir sürü kadın yüzü imgesiyle dolu. Her kadında o anın tortularını kazımakdan bıkmış tembel parmaklarım. Ama bir tanesi var ki o hic gitmiyor bir turlu. Parmaklarım hiç yorulmuyor. Yersiz sarf edilen tüm çabalarım, suyun kaynamasını beklerken oyalanmaktan başka bir şey değil aslında, çok sevdiğin birinin, ölümünü ilk öğrendiğin o an gibi birsey bu. 

Başka kadınlarla konuşurken gördüğüm yüz halâ o, söyleyemediklerimi yazıyorum, birikiyor yazdıklarım ama taşmıyorlar bir türlü. Inatla yaziyorum ama. Söz uçar yazı kalır ne de olsa.

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.