yürümek

Igne gibi batan ruzgara, titremelere, sagdan soldan gecen yitik ruhlara ragmen, gecenin en mustehcen saatlerinde, sehrin en fahise mahallelerinde, elinde sigara, aklinda ise igmesini coktan yitirmis binbir dusunceyle yurumek. Gidilen yerin neresi oldugunu bilmeden, ama her yolun bir sekilde seni istedigin insana goturecegini umarak,kesme taslara takilarak, karsidan gelen iki ugursuz tipe yanlanrindan gecerken omuz atarak, sen yururken yaninda yavaslayan polis arabasinin icindeki polislerin taa gozlerinin icine bakarak “ne oldu, bir sey mi var” diyerek yurumek. Hic durmadan, sanki her yeni adiminda, bastigin toprak parcasinin yeni evin oldugunu dusunerek, ama dayanamayip yeni bir adim atip yeni bir eve kavusmak istercesine, hizli adimlarla, geceyi gece gibi olmus aklina cirparak, zamani yavaslatarak, ama bir o kadar da ivedi, soguk ama bir o kadar da sicak, pis kokan bir gecenin bacak aralarina akip, yitmek ister gibi yurumek. Benim en sevdigim sey oldu bu yuruyus bu aksam

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s