Kapimiz acik herkese

Dün gece sabaha karşı aradığında sesi ağlamakliydi. Ne oldu diye sorduğumda ise hıçkırmaktan burnunu çekmekten cevap bile veremedi. Sokakta kalmıs, senin yanina taşinabilirmiyim bir süreligine diye sordu çekinerek, “aman” diyene sırt dönmek olmaz, kalabılirsin ıstedigin kadar dedim. Tesekkür etti, bir kere degil beş kere degil, defalarca… Biraz önce yine aradi, ayin 9’unda tasinsam olur mu diye. Olur dedim bende.

Daha once hic ev arkadasim olmamisti, hayirli olsun dedim kendi kendime. E artik anadan üryan dolanamayacagim evin icinde. E sıkınti bu biraz tabii ki. Ama olsun, yardim etmek lazim ihtiyaci olan ve beni adam yerine koyup benden yardim isteyen insanlara.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s