Kapimiz acik herkese

Dün gece sabaha karşı aradığında sesi ağlamakliydi. Ne oldu diye sorduğumda ise hıçkırmaktan burnunu çekmekten cevap bile veremedi. Sokakta kalmıs, senin yanina taşinabilirmiyim bir süreligine diye sordu çekinerek, “aman” diyene sırt dönmek olmaz, kalabılirsin ıstedigin kadar dedim. Tesekkür etti, bir kere degil beş kere degil, defalarca… Biraz önce yine aradi, ayin 9’unda tasinsam olur mu diye. Olur dedim bende.

Daha once hic ev arkadasim olmamisti, hayirli olsun dedim kendi kendime. E artik anadan üryan dolanamayacagim evin icinde. E sıkınti bu biraz tabii ki. Ama olsun, yardim etmek lazim ihtiyaci olan ve beni adam yerine koyup benden yardim isteyen insanlara.

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.