İrin rengi bir şehrin arka sokakları

Yüzlerine bakıp da insanları tanımada başari elde edebilmeye çalışmak

asıinda bir başarıdan ziyade, gereksizce boka bakmaktır,

Ne kadar istesen de, onlarda ki güzelligi görmek,

İcine çektigin cigaranin dumani gibi, kanla karışık irin sarısıdir her yer,

Karanlık insanların,

karanlık sokaklarinda,

Kagir evlerin ikinci katinda yaşanan zorla sevişmeler,

Çocuk odalarına kadar sızan anne ağlamaları,

perde aralarindan bakan gözler.

Rakı arkasi nohut pilav aralarında

bir nefes duman gibi ağızımdan çıkıp gitmekte bu şehir.

Fare leşi kokan çıkmazlari,

Çöp kenarlarinda uyuklayan damarcılari,

ve tabii ki onlarin üzerine işeyen torbacilarıyla.

Limon suyundan yapılmis bir mürekkep gibi hersey

okuyabilmek için yakman icab eder.

Yüzlerin, yüzsüzlerin, ve tabii ki damar yollarini açık tutanlarin…

hepsinin ağzından çıkan duman, kanla karışık sarı bir irin gibi dağılıyor havaya.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s