Neoklasik serzenişler.

Verem gibi sarılıp da yalnızlığa, “korkmuyorum ben” diye bağırabiliyorsam hala eğer, ya da bir camii kedisi gibi fakir düşüp yine de siktiri çekebiliyorsam isteyerek ve gururla. Kendimden herkesi çıkarıp elde kalanı onunla çarptığımda çıkan sonuçtur  benim tekbaşınalığım. Aslında Dünya’nın bütün ormanları benim, bütün kadinlari sevgilim… siz beni bilmezsiniz ama, ben yedi denizde de mülkiyet sahibiyim.

2 thoughts on “ Neoklasik serzenişler.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s