Başkasının evinde uyuyor olmamın aklıma getirdiği metafizik metaforlar.

Yaşamak, henüz ölmemiş olmakmıdır ?

Kendini ifade edemediğinde ölmezmi aslında insan?

Üzerimizde açılan yaralar bizim en güzel yanımız !

Yalancı mutlulukların hüküm sürdüğü gezegende,

haksızlık yapıldığına inansak da kendimize,

hiç  birimiz o kadar da  yalnız değiliz aslında. 

Öyle bir hayat ki bu,

Bazen ölümün bile kalbi kırılır.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s