Gölge bir sevgilinin güneşli günlere akan kendinden emin düşünceleri.

Gölge bir sevgiliyim ben,
içinden geçerim senin her tek başına kalışında,

sen inkar etsende,
bilirsin,
aklın ruhun ikiz olmuş benimkiyle.

Kan gruplarımız ayrıdır elbet, saç renklerimiz.. ne tuhaf beğenilerimiz bile örtüşmez birbirleriyle.

Ama yersiz inkarlar bin kere çelişse de istediklerinle, 

ben hala “o olsaydı” cümlesi gibi dururum kıyıda köşede.

Böbürlenmek gibi düşünme bu dediklerimi sakın.
Cumartesi’nin gelişi gibidir, benimle uyanmak, bilirsin.

Hiç kapanmayan kapılar,
bitmek tükenmek bilmeyen satırlar.

ne inadımın esiri olmuşumdur, ne de gurur yaparım.

Eski Roma’da vardı benim gibi adamlar, onsekizinci yüzyılda da,
Nice kitaplar ve hatta şarkılar, gerçi şu günlerde pek kalmadılar

Aklında ki ‘ben’ ay ışığı olup takip eder ki her daim seni ,
sen istemesen de bir sevgiliyim ben, kıymeti sonradan anlaşılan.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s