Çıkmaz ayın son müptelası 

Asit yağıyor, kuzgun rengi geceye

Pas tutmuş korkuluklara tutunarak inen çıkmaz ayın müptelası

son vuruşmudur bilinmez, 

yalpa adımlarla gri bir bulut gibi yaklaşıyor yanından geçmekte olduğum otobüs durağına.

Beyaz ayakkabıları çamur,

liğme paçalı pantalonu haki.

Eski bir koku bırakıyor, menşei  güzel avrat otundan bile saklı isimlendiremediğim geceye.

Neon ışıklarının altında,

ben ve çıkmaz ayın son müptelası

aynı kaldırımda yüzümüze vuran sarı yeşil renklerle bitiyoruz birlikte 

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.