Yalnızlık ve Tekbaşınalık üzerine.

Tek başnalık ile yalnızlık arasında ki fark aslında sanıldığından da fazladır. Yalnızlığımız, bizi yalnızlığa iten kısmi seçimlerimiz doğrultusunda oluşurken, tek başınalık ise tamamiyle bir mecburiyet sonucu ortaya çıkar, yanınızda ya da etrafınız da sizden başka bir insanın olmaması demektir. İsledigi suç dolayısı ile hücre cezası almış bir insan tek başınalığa mahkum edilmiştir, geri kalanlarımız ise sıradan yalnızlarızdır. Ama yalnızlığın da kuralları vardır elbette, herkese yakışmaz… tıpkı ağlamak gibi. Bazı insanın üzerine bol gelir, sarkar. Bazılarımızı ise sıkar, dışarıdan izleyenleri daraltır. En güzel yalnızlık, belli edilmeden, şımarmadan yaşanılan, size beslenmeniz için gereken ölçü de ihtiyacınız olan hüznü veren yalnızlıktır. İşín aslı, hemen ardında yatan “birinin çıkıp elleriyle yalnız olan ruhunuza  dokunacağı” umududur coğu kez yalnızlığımızı tahammül edilebilir kılan.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s