KIRLANGIÇ SABAHLARINDA KÖTÜLEŞTİK BİZ

Iki yüzlü kaldırımların yazdığı bir hikaye değil aslında yaşadıklarımız.

Ne başında esas kız ile oğlan, ne de sonuna mutlu bir final yazılan.

Ucuz lokantaların, gıcırdayan sandalyelerinde, çala kaşık yaşamaya ürktüğümüz,

ayna önleri yerine utandığımızdan olsa gerek, arkalarına meğillendiğimiz,

her sabah güneşi düşman bilip bedbaht yüzlerimizi kaçırdığımız…

Ama yine de, inatla, eskiyerek, ve kokuşarak, dahası kin ile kan çıkmazlarında ve bir zamanlar içinde nefes aldığımız o güzel resimleri unutarak,

esas oğlanın esas kızı eşe dosta peşkeş çektiği,

gerçekler ise çamur lekesi kıvamında.

Yolları karanlık, çıkmazları sahiden de çıkmayan.

Ne de sonuna mutlu bir final yazılan. Hepimiz can çekişiyoruz yabancısı olduğumuz bir şehrin iki yüzlü kaldırımlarında.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s