Avangard Serzenişler

Postmodern bir günü daha kilitleyip sırtımda ki çantaya, o yumuşacık ismini fısilıldayarak içimden, yürümeye başladım. 

Kadiköy’ün ara sokaklarında saklanmış şarkılar vurgun olup, deliyorlar yüreğimi. 

Çok feci bir askti bu, eğer eşit şartlarda buluşabilsek bir kere daha , sarılıp öperdim dudaklarından. 

Ben bunları düşünürken, egemen düzene boyun bükenler, avangard abazanlar, kulaklarinda ki sarı renkli küpelerle sağda solda uyuyan itler… birer birer siliniyorlar gözlerimin önünde. 

Muhteşem bir kaybedenim ben, ismi duvarlarda yazan.




Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.