sondan on once

Bir kubbe gibi kaplıyordu yüzünde ki tedirginlik içimde ki beni,

Çaresizlik her yerdeydi,

sen görmüyordun, duymuyordun

Ama çaresizlik anneanne yorganı gibi ağır,

Çaresizlik hiç inanmayanların bile gece olunca iki yastık arasinda gizli gizli dua etmeleri gibi acımasız.

Ben ne yazacağımı bilemedim,

sana “hadi sen devam et” dedim

sense beni hiç dinlemedin.

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.