Fezaferah makamında okunması gereken kırmızı cümleler

Boyalı kalemlerle yazdığım bir iki satırın son kelimesi değil mutluluk dediğim.

Ya da fezaferah makamından bir name hiç değil. Elimin elinde yitmeyişinin sene-i devriyesi,

farkında olmanın getirdiği büyük bir yalnızlık hepimizin içinde debelendiği.

Ah be guzelim, nedir bu bende ki sahipsiz rüyalarin hep sana çıkması?

Nedir sende ki bu bana söz vermediğin hüzünleri gözüme sokma çabası?

Boyalı kalemlerin en kırmızısı ile bitirilen cümleler, ve terbiyesi ayrılık olan insan ruhu, bir reddediş hali var üzerimde.

Salgın gibi etrafımda aşk yapanlar, her biri rengarenk kalemlerle yazılmış saçma yazılar, ağaç gövdelerine kazınmış isimler ve kalpler.

Farkında olmadan bir sürüklenmedir bana yaşatılanlar. Sabahın körüne kurduğum cümlelerle bekliyorum halâ. Sen gel de öyle bitiririz diye.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s