Tütsü kokulu sabahlar

 

Bana yaydığın ışık tavında dövülen demir gibi sıcak. Buluşmadır bunun adı. Dergâh edebi ile hu çekerken yaşananlara benzeyen. Marifet, et de kemik de değil. Gölgen olsa bile gördüğüm eğiliyor boynum. Bak ! Aşikâr bir gece daha vardı gûne, hem de senin sevdiğin gibi tütsü kokuyor. Nice geceler ve dahi karanlıkların alacalı bulacalı olanları. Siz bilirsiniz ‘aşk olsun ne demek. Bilirsiniz ama, Leyla’dan geçmeden varılmıyor işte mevlaya.

.

.

.
.

.

.
.

.

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s