Kan et, kanun etme

Kimi geceler, bütün ışıklar söndüğünde mi gelir o şahmeran gibi uzun mezar kokusu. Korkarak yüzlesirken kendimle, ben Tolga, ağır ağır tükenir aklıma her daim gelen o cakası bol cümleler. Ne saatim tıklar o vakit, ne de vakit sahiden vakittir. Alkol ile duman bir olup akarken ruhumdan dantel işli gecenin kenarlarına, ne tükenmeler adam akıllı yaşanır, ne de tükenmişlikler can ile aşka katılır. Yüce bir şehrin, asar olmuş borç defteri gibi tütün renkli sokaklarında, ağır ağır bitiyor annemden duyduğum efsunlu masallar. Sen sevgili, agâh et beni, kan et, canım sana feda, ama kanun edenler masallar da bile kötü anılır.

.

.

.

.

.

 

 

 

 

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.