Edepsizce kağıda akan serzenişler

Ara sokak sakinliğinde, çok değil ama ruh esintisiyle uçurduğumuz kağıttan uçaklar, içtiğimiz rakının adı ‘bu son olsun’. Ah keşke sen de bilseydin rakı içmeyi. Sırılsıklam olmazdık boşu boşuna.  Tekel kokan nefes nefese kalışlarımız ve ana dilimden gayri çıkardığın sesler. Hatta uyurken beni kenara itelemelerin. Sen gülümseyerek uyandın, bense hiç uyumadım. Kadın olman yetmedi yatağına evim diyebilmeme. Alıp da yerine koyamadıklarım, Sevip de seviyorum diyemediklerim için, çıkmadım bugün telefonuna.

.
.

.

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.