Edepsizce kağıda akan serzenişler

Ara sokak sakinliğinde, çok değil ama ruh esintisiyle uçurduğumuz kağıttan uçaklar, içtiğimiz rakının adı ‘bu son olsun’. Ah keşke sen de bilseydin rakı içmeyi. Sırılsıklam olmazdık boşu boşuna.  Tekel kokan nefes nefese kalışlarımız ve ana dilimden gayri çıkardığın sesler. Hatta uyurken beni kenara itelemelerin. Sen gülümseyerek uyandın, bense hiç uyumadım. Kadın olman yetmedi yatağına evim diyebilmeme. Alıp da yerine koyamadıklarım, Sevip de seviyorum diyemediklerim için, çıkmadım bugün telefonuna.

.
.

.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s