Mis kokulu 

Gelgelelim, örtmez üzerini gece, esrar kokulu ara sokaklar da. Kimi seni takip eder, kimiyse ruhun gibi derbeder. Sarmaşık gibi akarken bedeninden aşağı zencefil rengi vücut sıvısı, önce gök üzerine düşer sonra yer altından kayar. Liğme olan beynin, sokak lambası altında… boynu bükük cumbalara şiirler yazamaz. Istenmeyen insanların köhne krallığıdır burası. Ah kenar mahalle havası, mis gibi esrar kokar.

.

.

.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s