Mis kokulu 

Gelgelelim, örtmez üzerini gece, esrar kokulu ara sokaklar da. Kimi seni takip eder, kimiyse ruhun gibi derbeder. Sarmaşık gibi akarken bedeninden aşağı zencefil rengi vücut sıvısı, önce gök üzerine düşer sonra yer altından kayar. Liğme olan beynin, sokak lambası altında… boynu bükük cumbalara şiirler yazamaz. Istenmeyen insanların köhne krallığıdır burası. Ah kenar mahalle havası, mis gibi esrar kokar.

.

.

.

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.