Mekanik

Şiir yazarım ben. Mekanik çiçeklerin arasında kendini kaybetmiş bir arıyım. Açıkcası gereksiz bir işdir bu yaptığım. Yedi parmağımdan altıncısı hiç bitmez aklıma öykünür  mürekkep olup akar. Yedinci biter arada ama ben hemen yenisini yakarım. Bir çuval inciri bok etmede üzerime yoktur. Şiirle anlatırım ben beni, korkusuz, palavrasız çürümeden girerim başka insanların mekanik hayatlarına. Sizlerin umutsuzluğu ölümsüzdür, ama merak etmeyin ben size de tek tek anlatırım devren kiralık yaşamlarınızı.

.

.

.
.

.

.
.

.

.

.

.

.

.

.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s