Küçük ülke

Sarı boyalı duvarlarıma tımanırken gece, yerçekimi değil aklımı uçuran. Sırılsıklam bir ruhum var benim, biraz titresem üzerine aslında, toza takılıp uçacak. Tutunup uçsam ben de onlarla, hemen bulabilirim yukarıya bir yerlere sakladığım o çocuk gülümseyişlerini. Kar olup konsam o gülümsemelere,  sonra hiç erimeden düşsem daha önce hiç gidilmemiş bir yerlere, havası turuncu, suyu mavi, sonra seni de çağırsam, “gel” desem,  “Buldum ! O kimsenin bilmediği, küçük ama güzel ülkeyi”.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s