Postmodern Hayıflanmalar

Sonra çay koydum kendime. Tembellik diz boyu. Annemın ördüğü battaniye altında aklıma geldı benim bu hallerimin beni çok üzdüğü. Lokum gibi yüzüm bokum gibi huyum varmış meğer. Beni toplum böyle yaptı diyemiyorum, çoğu benim halt yemem. Ben bunu yeni anladım. Ama elbette hiç umursamadım ve sonra yine çay koydum kendime.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s