211.

ve sen,
üzerime eğildiğinde bu gece,
tuz gibi savruldum teninden aşağı.
yan komşunun çıkardığı sesler arasında yiten nefes alışlarımız sıklaşırken.

ve sen,
kara bir kalemle çizilmiş gibi bana akan saçlarınla yanımda,
iki göğsümün tam ortasında, aklını bağlarken aklıma.

ve sen,
ruhuma bir devlet meselesi gibi çöken kadın,
bana bozuk türkçenle “aşıkım” derken

ve ben,
anladım
ki
ben bu ağırlığı taşıyamayan bir adamım.

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.