Nefes

Cuma akşamı istismarları, Kısa telefon konuşmaları, yüz yüze gelmeler. Kokusu, boynundan burnuma, teni ile tenim arasında gümüşten bir kordon, bir yol haritasi gibi uzuyor ikimizin arasında O bana anlatıyor, ben onunla gülüyorum. Birlikte gülüyoruz. Yüz yüze, ben yanıyorum, Nefesi yüzüme on santimetreden değiyor, gümüşten bir kordon gibi…

Rate this:

Cümlemizin cümlesi

Halı altına süpürdüğüm yazılarım, ve zamansız aklıma yapılan beleş girişler. Piç gibi bekliyorlar, alkol ile uykusuzluk arasında bir yerlerde. Nicedir söylemek istiyorum, yüreğimin hala karıncalandığını. Benim adım Tolga, Akdeniz’li deli fişek bir adamım ben.

Rate this:

Eski bir siir, yeniden paylasasim geldi.

Bak ama kuzum, Eski Yesilçam aşkları gibi bir aşk sana sunduğum. Boğaz önünde köşkler, kristal avizeler yok belki ama, bir Ediz Hun kibarlığında “ seni seviyorum” diyebilirim. Manda kasa Amerikan arabaları geçer önümüzden. Eski iskele henüz yanmamış, köprü halâ ahşaptan. Biz hatırlamayız belki, fakat troleybüsler var, vızır vızır. Bol renkli bir sinema afişi gibi olur […]

Rate this:

Kadınlar

Bazı üzgün çocukların rüyaları gibi, sabah ekşisi ağzımda ki tat. Bir önceki gece çektiğim ottan kalan, Venüs mesela, sabaha karşı beş buçuk gibi tam karşımda ki binanın üstündeydi, ha değdi, ha değecek. Karşı apartmanda yaşayan kısa boylu kız vardı ya, altıyı on gece uyandı, her zaman ki gibi. Tam o kalktı, yağmur başladı. Güneş’i soracak […]

Rate this:

Postmodern özeleştiri

Sonra çay koydum kendime. Tembellik diz boyu. Annemin ördüğü battaniye altında aklıma geldi benim bu hallerimin beni çok üzdüğü. Lokum gibi yüzüm bokum gibi huyum varmış meğer. Beni toplum böyle yaptı diyemiyorum, çoğu benim halt yemem. Ben bunu yeni anladım. Ama elbette hiç umursamadım ve sonra yine çay koydum kendime.

Rate this:

Telefon

Ara sokak sakinliğinde, çok değil ama ruh esintisiyle uçurduğumuz kağıttan uçaklar, içtiğimiz rakının adı ‘bu son olsun’ Ah keşke sen de rakı içmeyi bileseydin. Sırılsıklam olmazdık boşu boşuna. Evet, sevişmeler yaşadık dün akşam. Rakı kokan nefes nefese kalışlarımız, Ana dilimden gayri çıkardığın sesler, hatta uyurken beni kenara itelemelerin. Ben hissetim birşeyler çok kopuk, sense gülümseyerek […]

Rate this:

Şehir

Günler, haftaların bıraktığı gölgelerin ardında kalmış. Ha bitti, ha bitecek hali var kapı önlerinde bekleyen annelerde. Balat’ın içleri, Ellerinde çantalarıyla küçücük insanlar çıkıyor yıkık dökük okulun kapısından. Havada insani deli eden bir serinlik. Dar sokakları düne açılan…darlarında, yarın isimleri “o şimdi asker” olup sıvasız duvarları süsleyecek bir dolu yumurcak. Aya Nikolai önünden geçiyorlar, annelerinin elini […]

Rate this: